İ’tizar
10 January 2010 Yazan Yönetici
Kategori M.Zübeyir Koçulu
bu hüznün kokusudur
geceye alabildiğine sinmiş
ne var ne yoktur aleme dair
-alem ki iç içe girmiş-
bir vâveyla şeklidir ufukları saran
bulutu giyinmiş zâhir
sen; ey
aşka mâhir bilinen şehr-i kadîm
bir yangın yeridir şimdi kalbim
elifin yangınına sürününce
hayat denen şey
elde kalan bestesiz bir intizar
yeryüzüne değen şaşkın bir zevaldir
aynanın hunhar katline düştü gözlerim
bunda da vardır bir hayır derim
hayır, der
ölüme aşinadır bu şehir
olursa topraktan olur kaderim
ki mevt insana helaldir
yandıkça halelenir kalemim
sürer o meçhul vakte değin
kalbimdeki i’tizâr
M.Zübeyir Koçulu – Edebiyat Konağı 2010
Yorumlar
Yorumlarınızda resiminizin gözükmesi için, gravatar a abone olun!